Stap-voor-stap richting voetgangersbeleid

Oktober 2020

Ondanks het groeiende belang van de voetganger in mobiliteit, als modaliteit op zichzelf en als onderdeel in ketenreizen komt voetgangersbeleid niet of nauwelijks terug in de verschillende overheidsambities, -visies of -beleid. Toch duiken er de laatste tijd steeds vaker (tijdelijke) voetgangersprojecten op, vaak met Corona als ‘excuus’. Over het algemeen zijn deze projecten gericht op het geven van meer ruimte aan de voetganger, zodat de gewenste 1,5 meter afstand overal gewaarborgd kan worden. Echter, een aantrekkelijk voetgangersnetwerk is zoveel meer dan alleen ruimte bieden aan de ‘Corona-afstanden-in-acht-nemende wandelaar’.

Veel eenzijdige ongevallen

Uit onderzoek van VeiligheidNL blijkt dat in 2019 ongeveer 21.000 voetgangers op de spoedeisende hulp terecht zijn gekomen na een eenzijdig voetgangersongeval. Dit zijn dus voetgangers die letterlijk struikelen over de openbare ruimte. Normaal gesproken zijn dit ‘onzichtbare’ verkeersslachtoffers; aangezien bij deze ongevallen geen bewegende motorvoertuigen zijn betrokken worden deze ongevallen niet geregistreerd als ‘verkeersongeval’. Volgens de officiële cijfers vallen er daarom jaarlijks ‘slechts’ 3200 verkeersgewonden onder voetgangers. Het grote aantal eenzijdige voetgangersongevallen is een indicatie dat de kwaliteit van de ruimte minstens net zo belangrijk is als de hoeveelheid ruimte die wordt geboden.

Principes voor actief beleid

Naast dat de voetganger een plek nodigt heeft om te lopen en deze ook veilig moet zijn (ook rekening houdend met eenzijdige ongevallen) , zijn er nog talrijke andere factoren die bijdragen aan de ‘loopkwaliteit’. Een looproute of -netwerk is idealiter nuttig (er zijn bestemmingen langs de route), handig (bestemmingen zijn lopend beter/sneller bereikbaar dan met andere modaliteiten), inclusief (aandacht voor bijvoorbeeld rolstoel- en visuele toegankelijkheid), comfortabel (biedt oplossingen voor weersomstandigheden, vermoeidheid en drukte) en plezierig (bijvoorbeeld door aanwezigheid straatkunst, vermaak of andere voorzieningen). Lopen zal pas echt gestimuleerd worden wanneer al deze factoren actief worden meegenomen in beleid

City Deal als stok achter de deur

Tijdens het Nationaal Voetgangerscongres in Leeuwarden is op 8 oktober 2020 gestart met de ‘City Deal Ruimte voor Lopen’. Met dit samenwerkingsverband committeren gemeenten, rijksoverheid en maatschappelijke partijen zich om de komende 4 jaar te gaan experimenteren met loopbeleid in een stedelijke omgeving. De City Deal kan op deze manier werken als een ‘stok achter de deur’ voor nieuw voetgangersbeleid.

Onze aanpak

Loendersloot experimenteert momenteel bij enkele projecten met de integratie van loopbeleid, waarbij we koppelingen maken met andere actuele kennisvelden binnen de mobiliteit waar de modaliteit ‘lopen’ en de voetganger sterk mee samenhangen, zoals bijvoorbeeld mobiliteitshubs, logistieke hubs en de herontwikkeling van een stadscentrum, winkelgebied of station. Hierbij integreren we diverse internationale principes en indicatoren zoals deze ontwikkeld werden door het Institute for Transportation and Development Policy. Onderaan dit artikel is een video van deze organisatie te zien.

Wij gaan graag met u in gesprek hoe wij u kunnen ondersteunen bij de ontwikkeling van uw voetgangersbeleid, of dit nu onderdeel is van een project of een langetermijnvisie.